ทำไมคนจีนถึงชอบผลไม้ไทย

โดย ชัชวนันท์ สันธิเดช

สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยขาดแคลนเวลาอยู่เมืองจีน คือ “ผลไม้”

ประเทศจีนเป็นประเทศที่หาผลไม้กินง่ายมาก มี “สุยกั่วเตี้ยน” (水果店) หรือร้านผลไม้อยู่ทั่วไป โดยทุกๆ ร้านต่างก็ขายผลไม้ไปตามฤดูกาล ช่วงไหนเป็นหน้าอะไรก็จะมีผลไม้ชนิดนั้นเยอะเป็นพิเศษ และทุกร้านก็มักจะขายเหมือนกันไปหมด

อ้อ ต้องบอกก่อนว่า ที่เมืองจีนขายผลไม้โดยใช้หน่วยวัดเป็น “จิน” (斤) นะครับ หนึ่งจินเท่ากับ “ครึ่งกิโลกรัม” ดังนั้น ใครได้ไปเห็นร้านขายผลไม้ในจีน ก็ขอให้รู้ว่าราคาที่เขาบอกคือราคาต่อ “ครึ่งโล” ไม่เหมือนบ้านเราและประเทศอื่นๆ ทั่วโลก

อย่างช่วงเดือน ก.ค. – ส.ค. เป็นฤดูร้อน ผลไม้ที่พบมากที่สุดคือ แตงโม ซึ่งถือว่าราคาค่อนข้างถูก เช่น ที่เซี่ยงไฮ้ที่ผมเคยอยู่ แตงโมหน้าร้อนขายกันจินละประมาณ 2-4 หยวน คิดเป็นเงินไทยก็ 10-22 บาท ครึ่งลูกก็ประมาณ 15 หยวน (78 บาท) ช่วยดับร้อนดีนักแล

ผมเข้าใจว่าร้านผลไม้ในแต่ละพื้นที่ต่างก็มีซัพพลายเออร์เจ้าเดียวกัน ดังนั้น จะซื้อร้านไหนก็มักจะคล้ายๆ กัน จะต่างกันก็แค่ขนาดของร้าน หากเป็นร้านใหญ่ก็มีของให้เลือกมากหน่อย ร้านเล็กก็มีให้เลือกน้อยหน่อย  ยกเว้นบางร้าน เป็นร้านไฮเอนด์ ตกแต่งสวยๆ ขายแต่ผลไม้เกรดเอ จับลูกค้ากลุ่มบน อันนั้นก็จะโดดไปเลย

ผลไม้ในเมืองจีนบางชนิด รสชาติอร่อยและหากินในเมืองไทยไม่ค่อยจะได้ เช่น ช่วงปลายหน้าร้อน ต้นฤดูใบไม้ร่วง จะมี “พุทรา” ให้ได้กินกัน

พุทราจีนมีลักษณะเป็นเม็ดเล็กๆ ไม่เหมือนพุทราไทย แต่ละเม็ดสีเขียวปนสีน้ำตาล โดยสีน้ำตาลที่ว่านี้ เหมือนสีของช็อคโกแล็ต คนไทยสมัยนี้จึงเรียกกันว่า “พุทราช็อคโกแล็ต” ได้ข่าวว่าที่ไทยขายกัน กก.ละ 300-400 บาท แต่ที่จีนผมเคยซื้อจินละไม่ถึง 10 หยวน (ไม่ถึง 50 บาท) กิโลหนึ่งยังไม่ถึง 20 หยวน (100 บาท) ด้วยซ้ำ

ผลไม้บางอย่างในเมืองไทย อย่าง “ส้ม” เมื่อก่อนเคยเป็นผลไม้พื้นฐานที่กินกันได้ทุกฤดู ราคาก็ถูก กิโลละไม่กี่สิบบาท ปัจจุบันกลับกลายเป็นผลไม้ราคาแพง กิโลละหลายร้อยบาท ต่างจากที่เมืองจีน พอถึงฤดูกาลของมัน ส้มจะราคาถูกมาก หนึ่งจินเริ่มตั้งแต่ 2-3 หยวน หากซื้อสองจิน (1 กก.) ราคาก็แค่ 4-6 หยวน หรือคิดเป็นเงินไทยเพียง 20-30 บาท ถูกกว่าเมืองไทยเยอะ คนละกันเรื่องเลย

ที่น่าสนใจก็คือ แม้ผลไม้ที่จีนจะเยอะมาก แต่คนจีนกลับชื่นชอบผลไม้ไทยสุดๆ 

ผมเคยถามคนจีนหลายคนว่า ไปติดใจผลไม้ไทยทำไมเล่า ทั้งๆ ที่เมืองจีนเองก็มีผลไม้ดีๆ ตั้งเยอะ แถมยังหาซื้อง่ายกว่าเมืองไทยเสียด้วยซ้ำ เขาก็มักจะตอบมาเหมือนๆ ว่า ผลไม้ไทยรสชาติ “ห่าวเถียน” คือหวาน อร่อยกว่าผลไม้ของบ้านเขา

ผมมาคิดๆ ดูแล้วก็น่าจะจริง แม้เมืองจีนจะมีผลไม้ขายกันดาษดื่นและหากินง่ายมาก แต่เรื่องของ “รสชาติ” ต้องถือว่ายังเป็นรองผลไม้ไทย อย่างเงาะ มังคุด ละมุด ลำไย พวกนี้หวานอร่อยกว่าผลไม้จีนทั้งนั้น (อันนี้หลายคนก็คิดเหมือนผม)

ถามว่า แล้วคนจีนชอบผลไม้อะไรเป็นพิเศษ?

หนึ่งในผลไม้นำเข้าราคาแพงที่คนจีนชอบกันมากที่สุด คงไม่มีอะไรเกินไปกว่า “ทุเรียน” ซึ่งส่วนใหญ่ล้วนนำเข้าจากประเทศไทย โดยขายกันในราคาที่คนไทยเห็นแล้วกินแทบไม่ลง เช่น เมล็ดเดียวราคา 30 หยวน (เกือบๆ 160 บาท) ถ้าซื้อทั้งลูกนี่ราคากว่าร้อยหยวน (มากกว่า 500 บาท) กินบ่อยๆ ไม่ได้แน่ นอกจากธาตุไฟแตกแล้วเงินยังจะหมดเอา

เพราะอย่างนี้กระมัง นักท่องเที่ยวจีนที่มาเที่ยวเมืองไทยถึงชอบตะลุยกินทุเรียนกันเป็นบ้าเป็นหลัง บางทีซื้อหอบหิ้วไปกินกันในโรงแรมจนส่งกลิ่นคละคลุ้ง บางโรงแรมที่ทัวร์จีนลงบ่อยๆ ถึงขนาดต้องติดป้าย “ห้ามสูบบุหรี่ และ/หรือ นำทุเรียนเข้ามา” กันเลยทีเดียว

ผลไม้อีกอย่างที่คนจีนชอบมากคือ “มะม่วง”

มะม่วงที่ขายกันที่จีนจำนวนมาก เป็นมะม่วงไทยและมะม่วงไต้หวัน หากเป็นมะม่วงไต้หวันมักขายกันจินละ 15-20 หยวน หรือประมาณ 75-100 บาท ส่วนมะม่วงไทยรสชาติอร่อยกว่าและแพงกว่า โดยแทบทั้งหมดที่ขายกันเป็นมะม่วงสุกลูกสีเหลืองๆ ไม่มีมะม่วงมันมะม่วงดิบลูกสีเขียวอมเปรี้ยวเหมือนเมืองไทย

คนจีนที่มาเมืองไทยชอบกินข้าวเหนียวมะม่วงมากๆ เป็นอาหารจากสวรรค์ของพวกเขาเลยก็ว่าได้ และมะม่วงเป็นผลไม้ที่ใครๆ ก็มักจะกินได้ ไม่เหมือนทุเรียนที่คนกินไม่ได้ก็ไม่กินเลย

ผลไม้ไทยอีกชนิดที่คนจีนชอบชัวร์ๆ คือ “มะพร้าว” อันนี้ขายกันลูกหนึ่ง 15-20 หยวน คิดเป็นเงินไทย 75 บาทขึ้น เรียกได้ว่าราคาค่อนข้างแพงเอาเรื่อง บางทีก็วางขายกันข้างทาง เอามีดเปิดหัว หลอดปัก พร้อมดูด ขายกันเหมือนเมืองไทยยังไงยังงั้น

โดยสรุป ผลไม้ไทย เป็นที่ชื่นชอบของคนจีนมานานแล้ว โดยเฉพาะ “ทุเรียน มะม่วง และมะพร้าว” ซึ่งบริษัทอาหารใหญ่ๆ ของไทยก็ทราบเรื่องนี้เป็นอย่างดี จึงหันมาขายผลไม้แปรรูปเหล่านี้กันอย่างเป็นเรื่องเป็นราว ไม่เชื่อลองไปเดินห้างที่ทัวร์จีนลงเยอะๆ สิครับ จะเห็นมะม่วงอบ มะพร้าวแก้ว ทุเรียนกรอบ วางขายอยู่เต็มไปหมด

ผมยังคิดเล่นๆ เลยว่า คนจีนที่มีฐานะและอยากมาเที่ยวเมืองไทยแบบกรุ๊ปส่วนตัวยังมีอีกมาก หากใครจัดทัวร์ “กินผลไม้” พาคนจีนเงินหนาไปตระเวณซัดทุเรียนแถบระยอง จันทบุรี เอาแบบพาไปบุกกันถึงสวน ก็น่าจะได้รับความสนใจ

ขออย่างเดียว อย่าให้พ่อค้าจีนไปกว้านซื้อสวนผลไม้ในเมืองไทยดักไว้ก่อนก็แล้วกันนะจ๊ะ