ประสบการณ์หวงซาน (1) : สวรรค์เป็นใจ

(สะพานเก่าเมืองถุนซี อายุ 500 ปี มีมาตั้งแต่สมัยราชวงศ์หมิง)

โดย ชัชวนันท์ สันธิเดช

“五岳归来不看山，黄山归来不看岳”  

แปลเป็นไทยคือ “ไปห้าภูกลับมาไม่มองเขา ไปหวงซานกลับมาไม่แลภู” ใครไปเที่ยวหวงซาน (黄山) ก็มักจะนึกถึงสำนวนนี้

สมัยเรียนเซี่ยงไฮ้ ผมมัวเที่ยวโน่นนี่ แต่ไม่ยักได้ไปหวงซาน กลับมาอยู่ไทยปีกว่า จึงตัดสินใจที่จะไปขึ้นสุดยอดเขาแห่งแผ่นดินมังกรลูกนี้ให้ได้

ดูซิว่ากลับมาจะไม่แลภูดูผาที่ไหนอีกเลยจริงหรือเปล่า

ผมกับเพื่อนๆ “ก๊วนชาลั่วหยาง” ที่เดินทางไปเที่ยวเมืองจีนกันมาเป็นประจำทุกปี วางแผนกันอยู่หลายวัน จองตั๋วเครื่องบิน จองโรงแรมต่างๆ

ทีแรกคิดกันว่าบินไปลงเซี่ยงไฮ้แล้วจะนั่งรถต่อไป ใช้เวลาประมาณห้าชั่วโมงถึงเขาหวงซาน แต่ผมเสนอว่า นั่งเครื่องบินไปลงที่เมืองหวงซานน่าจะดีกว่า แค่ชั่วโมงกว่าก็ถึง ไม่เหนื่อยเกิน ประกอบกับการที่ค่าเครื่องบินในประเทศไม่แพงนัก ไปกลับแค่สี่พันกว่าบาท จึงตกลงกันว่าเลือกทางนี้

ในวันแรกของทริป พอลงเครื่องที่สนามบินนานาชาติผู่ตง เซี่ยงไฮ้ เราเดินทางต่อไปยังสนามบินหงเฉียว เพื่อขึ้นเครื่องบินไปยังเมืองถุนซี (屯溪) เป็นเมืองเล็กๆ อยู่ในเมืองหวงซานอีกทีหนึ่ง ทั้งเมืองมีประชากรแค่ 14,000 คน ใครจะบินมาหวงซานต้องมาลงที่สนามบินนี้

(บรรยากาศในเมืองโบราณถุนซี)

เราเดินเที่ยวในเมืองถุนซี เยี่ยมชมถนนโบราณ ย่านค้าขายในอดีต และค้างกันที่นั่นหนึ่งคืน ณ hostel ลักษณะเหมือนโรงเตี๊ยมในหนังจีนไม่มีผิด เช้าวันรุ่งขึ้นจึงให้ลุงแท็กซี่ที่นัดแนะกันไว้มารับเพื่อเดินทางไปยังเขาหวงซาน ใช้เวลาประมาณชั่วโมงกว่าๆ

ถนนระหว่างเมืองถุนซีมุ่งไปยังหวงซาน สองฝั่งเต็มไปด้วยไร่ดอกเก๊กฮวยและชา (ชาขึ้นชื่อของที่นี่คือ “เหมาเฟิง” แต่ผมลองแล้วเฉยๆ ชอบชาดำมากกว่า)  พอเข้าใกล้เขตภูเขา ถนนก็ขาวโพลนไปด้วยหิมะ

ลุงแท็กซี่บอกเราว่า พวกเราโชคดีที่สุดแล้ว เพราะก่อนหน้านี้เกิดพายุหิมะ ทำให้ต้องปิดเขามา “ห้าวันเต็ม” นักท่องเที่ยวขึ้นไปไม่ได้ วันที่เราไปถึง พายุเพิ่งสงบ เขาหวงซานจึงเปิดให้ขึ้นได้ในช่วงเย็น เช้าวันรุ่งขึ้นเราจึงขึ้นเขาได้พอดี

แกพูดแล้วพูดอีกว่า “พวกคุณรู้มั้ยว่าตัวเองโชคดีขนาดไหน?!!”

ที่จริงก่อนหน้านี้เพื่อนคนญี่ปุ่นก็เตือนเราว่าช่วงนั้นหิมะตกหนัก ระวังจะอันตราย ขึ้นไปก็ไม่เห็นอะไร แต่เราก็เสี่ยงดวงจองกันมา นี่ถ้ามาเร็วกว่านี้วันเดียว มีหวังเสียเงินค่าเครื่องบินไปฟรีๆ บวกค่าโรงแรมบนเขาอีกหนึ่งคืน ขาดทุนคนละเป็นหมื่นบาท

แต่แล้ว ฟ้าก็เปิด ดูเหมือนทุกอย่างจะเป็นใจให้เราเสียจริงๆ 

————————————

(โปรดติดตามตอนต่อไป)