“ซุนโฮ” ฮ่องเต้ผู้พาง่อก๊กถึงกาลอวสาน

โดย ชัชวนันท์ สันธิเดช

ในบรรดาฮ่องเต้น้อยใหญ่ของยุคสามก๊ก ที่น่าจะ “ยอดแย่” ติดอันดับต้นๆ หากไม่ใช่อันดับหนึ่ง ก็น่าจะเป็น “ซุนโฮ” ผู้นี้

ซุนโฮ หรือสำเนียงจีนกลางคือ “ซุนเฮ่า” (孙皓)  เป็นกษัตริย์องค์ที่สี่ ซึ่งเป็นองค์สุดท้ายของง่อก๊ก เขาเป็นหลานปู่ของซุนกวน ปฐมกษัตริย์แห่งแคว้นง่อ ที่คนอ่านสามก๊กส่วนใหญ่คุ้นเคยกันดี

(พ่อของซุนโฮ ชื่อจีนกลางว่า ซุนเหอ (孙和) แต่สามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลังเรียกชื่อว่า “ซุนโฮ” เหมือนกัน)

สมัยเด็ก ซุนโฮมีแววว่าจะเป็นคนเก่งและมีความรับผิดชอบ แต่เมื่อได้ขึ้นเป็นฮ่องเต้ กลับกลายเป็นผู้ปกครองที่เลวทราม ทุจริต เป็นทรราชสมบูรณ์แบบพระองค์หนึ่ง

ความชั่วช้าของ “พระเจ้าซุนโฮ” นั้น ยากที่จะบรรยายได้หมด เช่น การตั้งกองทหารรักษาพระองค์ขึ้นมาโดยใช้กำลังพลถึงห้าหมื่นนาย โดยให้ทหารจำนวนมหาศาลนี้ตรวจตราควบคุมผู้คนทุกระดับ ตั้งแต่ขุนนาง นักวิชาการ ลงไปจนถึงชาวนาชาวไร่

หากใครทำผิดหรือกล้าคิดต่างก็จะโดนลงโทษอย่างโหดร้าย

ตลอดเวลาที่อยู่ในรัชสมัย พระเจ้าซุนโฮเอาแต่เสพสุราเคล้านารี เชื่อฟังแต่คำขันที โดยเฉพาะอย่างยิ่ง “งิมหุน” ขันทีตัวแสบที่คอยยุยงให้เห็นผิดเป็นชอบอยู่เสมอ

นอกจากนี้ พระองค์ยังใช้เงินทองล้างผลาญแทบจะหมดท้องพระคลัง เกณฑ์แรงงานมากมายมาสร้างพระราชวังใหญ่โต ซ้ำยังก่อเวรกรรมต่ำช้า อาทิ ขุนนางคนใดขัดใจก็จับตัดจมูก ตัดปาก กรีดหนังหัว ควักลูกตา ทรมานต่างๆนานา

ว่ากันว่า พระองค์มีรสนิยมทางเพศที่เข้าขั้นวิตถาร เป็นต้นว่าชอบดูมนุษย์สมสู่กับสัตว์

พฤติกรรมของซุนโฮ ก่อให้เกิดการต่อต้านจากผู้คนทุกระดับ และส่งผลให้ง่อก๊กเสื่อมทรุดลงเรื่อยๆ

เมื่อ “พระเจ้าสุมาเอี๋ยน” แห่งจิ้นก๊กทราบเรื่อง จึงมีราชโองการให้บุกง่อก๊ก และด้วยความอ่อนแอทางการทหาร ฝ่ายกังตั๋งจึงพ่ายแพ้อย่างง่ายดาย

พระเจ้าซุนโฮประกาศมอบแผ่นดินที่บรรพบุรุษเพียรสร้างมาด้วยความลำบากยากเย็นให้แก่พระเจ้าสุมาเอี๋ยน เป็นอันปิดฉากยุคสามก๊กที่ดำเนินมาถึงหกสิบปีลงโดยสมบูรณ์

จดหมายเหตุสามก๊กระบุว่า เมื่อพระเจ้าสุมาเอี๋ยนนำตัวซุนโฮมาที่ลกเอี๋ยง ในงานฉลองชัยชนะ พระองค์ได้เชิญให้ซุนโฮนั่งในที่นั่งที่จัดไว้ พลางกระเซ้าว่า “ข้าเตรียมที่นั่งไว้ให้ท่านนานแล้ว” ซุนโฮจึงตอบไปว่า “ทางใต้นั้นคนของข้าก็เตรียมที่ประทับไว้ให้พระองค์เหมือนกัน” แล้วทั้งสองก็หัวเราะขึ้นมาพร้อมๆ กัน

ครั้นพระเจ้าสุมาเอี๋ยนเสวยราชย์ต่อมาได้อีกสี่ปี ซุนโฮก็ถึงแก่ความตาย

ที่น่าสนใจก็คือ แม้จะสร้างบาปกรรมความเลวร้ายมาตลอดชีวิต ซุนโฮกลับมิเคยต้อง “รับกรรม” ที่ตนเองเป็นผู้ก่อ แม้จะถูกถอดจากราชบัลลังก์ ก็ยังได้รับการเลี้ยงดูเป็นอย่างดีจากราชวงศ์จิ้นจนถึงวันสุดท้าย

มีแต่ประชาชนตาดำๆ ภายใต้การปกครองของเขาเท่านั้นที่ทุกข์ระทม